Print

ჯემალ ჯიქია - ლასკარის საზოგადოებრივი მდივანი

jemaliავტობიოგრაფია

მე - ჯემალ გიორგის ძე ჯიქია, დავიბადე 1937 წ. 14 ივნისს, ქ. ქუთაისში.

1955 წელს დავამთავრე ქ. ქუთაისის მე-6 საშუალო სკოლა;

1955 წ. მუშაობა დავიწყე ქ. წყალტუბოში, მშენებლობაზე. პარალელურად ვმუშაობდი მწვრთნელად, ბავშვთა სპორტული სკოლის კლასიკური ჭიდაობის განყოფილებაში;

1955 წ. სწავლა გავაგრძელე ქ. სარატოვის სამხედრო-სატანკო სასწავლებელში;

1956 წ. ვმონაწილეობდი 9 მარტის საპროტესტო აქციებში;

1957 წ. სწავლა განვაგრძე ქუთაისის პედაგოგიურ ინსტიტუტში, რომელიც დავამთავრე 1965 წ. მათემატიკა-ფიზიკის სპეციალობით;

1958 წლიდან დაიწყო ჩემი აქტიური ურთიერთობა კონსტანტინე და ზვიად გამსახურდიებთან, მერაბ კოსტავასთან და სხვა დისიდენტებთან.

1965 წ. მუშაობა დავიწყე წყალტუბოს რაიონის სოფ. რიონის საშუალო სკოლის მათემატიკის მასწავლელად, ხოლო 1966 წლიდან ამავე სკოლის სასწავლო ნაწილის გამგედ;

1969 წ. მუშაობა გავაგრძელე ქ. თბილისის რკინიგზის, საღამოს სწავლების № 1 საშუალო სკოლაში;

1970 წლიდან ვიყავი ქ. თბილისის 140-ე საშუალო სკოლის მათემატიკის მასწავლებელი;

ქართველი ბავშვების პატრიოტებად აღზრდის საკითხებზე არაერთგზის გამოთქმული პოზიციის გამო 16-ჯერ მომხსნეს სამსახურიდან; სამჯერ მომისაჯეს თბილისიდან გასახლება, მაგრამ მავანთა დახმარებითა და თანადგომით თბილისის მაცხოვრებლად დავრჩი.

1976-78 წლებში, ალ. ფარჯანაძის ხელმძღვანელობით, ვმუშაობდი სასკოლო მათემატიკის ახალ ექსპერიმენტულ პროგრამაზე, რომელიც 12 წლიან პერიოდზე იყო გათვლილი;

1978 წელს ვმონაწილეობდი ქართული ენის დასაცავად გამართულ აპრილის აქციებში;

1979-80 წლებში ვმუშაობდი თბილისის ალ. პუშკინის სახ. პედაგოგიურ ინსტიტუტში; შემდეგ - თბილისის ჰუმანიტარულ-პედაგოგიურ ტექნიკუმში; პარალელურად აქტიურად ვიყავი ჩართული რესპუბლიკაში მიმდინარე პედაგოგიურ პროცესებსა და ეროვნულ მოძრაობაში;

ვარ ქ. თბილისში 1989 წ. 9 აპრილის საპროტესტო აქციის ერთ-ერთი ორგანიზატორი; აქციის დარბევისას მიღებული ტრავმის გამო გავხდი მე-2 ჯგუფის ინვალიდი;

ჩართული ვიყავი თამაზ შავგულიძის ხელმძღვანელობით მოქმედ 9 აპრილის მოვლენების შემსწავლელი კომისიის მუშაობაში;

1989 წ. ვმონაწილეობდი საქართველოს სახალხო ფრონტის დაფუძნებაში; პირველსავე ყრილობაზე დამამტკიცეს სამხედრო კომისიის თავმჯდომარედ; პარალელურად „სახალხო ფრონტში“ ჩამოვაყალიბე განათლების კომისია;

1989 წ. გავხდი სამართლიანობის კავშირის წევრი;

გარკვეული დროის მანძილზე გახლდით საზოგადოება - „მრგვალი სოფელი“-ს პრეზიდენტი;

1992 წლიდან მუშაობა დავიწყე ცხინვალის საკითხების შემსწავლელ სამთავრობო კომისიაში, სადაც ვიმუშავე მის გაუქმებამდე;

სხვადასხვა წლებში ვიყავი: გაზ. „მეტი სინათლე“-ს რედაქტორის მოადგილე; საზოგადოებრივი მოძრაობა „ახალი სიტყვა“-ს მთავარი რჩეული; გაზ. „მართალი გაზეთი“-ს კორესპოდენტი;

2001 წ. ამირჩიეს საქართველოს „ფაზისი“-ს აკადემიის წევრად;

2002 წ. 27 მარტს ამირჩიეს „საქართველოს ეროვნული და სოციალური ურთიერთობის“ აკადემიის აკადემიკოსად;

2003 წლიდან ვმუშაობდი თბილისის ილია ჭავჭავაძის უნივერსიტეტში;

2004 წლიდან ვარ „საქართველოს კაზაკთა კავშირის“ [კაზაკთა საერთაშორისო ასოციაცია „მშვიდობიანი კვკასიისათვის“] წევრი. მონიჭებული მაქვს გენერალ-ლეიტენანტის სამხედრო ჩინი;

2005 წლიდან ვარ საქართველოს სულიერი მისიის შემსწავლელი „ლაზარეს ინსტიტუტის“ წევრი;

2009 წლიდან ვარ საქართველოს „გვარიშვილობის კავშირი“-ს ვიცე-პრეზიდენტი;

2012 წლიდან ვარ სამართლიანობის აღდგენის კავშირი ხმა ერისა: უფალია ჩვენი სიმართლე“-ს წევრი; ლასკარის საზოგადოებრივი მდივნი;

მყავს მეუღლე - ანონა ოთარის ასული ქუთათელაძე, ინგლისური ენის სპეციალისტი, ამჟამად პენსიონერი;  და ორი შვილი: მაგდანა ჯიქია, ქუთაისის აკაკი წერეთლის უნივერსიტეტის პროფესორი; და გიორგი ჯიქია, თბილისის ივ. ჯავახიშვილის სახ. სახელმწიფო უნივერსიტეტის მე-3 კურის სტუდენტი.