Print

"მცირედი ხანის" დასაწყისი - 27 ოქტომბერი, 2013 წ.

ბოლო ჟამის კუთხით დანახული

2013 წ. 27 ოქტომბრის საპრეზიდენტო არჩევნები

 

2013 წლის მთავარი მოვლენის - საპრეზიდენტო არჩევნების მისტერიული არსის გახსნამდე, ასეთი ინფორმაცია მინდა გაგაცნოთ.

2013 წ. 27 ოქტომბრის საპრეზიდენტო არჩევნებში დარეგისტრირებული გახლდით ქ. თბილისის №10 გლდანის ოლქის №88-ე საარჩევნო უბანზე [№184 ბაგა-ბაღი, მუხიანი 1 მ/რ]. ამომრჩევლის სიაში ჩემი ნომერი გახლდათ - №955.

როგორც უკვე ითქვა - „25 ივნისიდან ვიდრე 25 ოქტომბრამდელ 123 დღის მანძილზე, ჩვენი საპრეზიდენტო პროგრამით გათვალისწინებული მასალა, სხვადასხვა სინფორმაციო საშუალებებში - 83-ჯერ იქნა გაშუქებული...“ [იხ. გაზ. №42(887), გვ. 8], რამაც შესაძლებლობა მოგვცა საჯაროდ გაგვეცხადებინა იმ მთავარი სათქმელის თაობაზე რასაც საქართველოს უდიდესი სულიერი მისია ჰქვია - დაამოწმოს უფალ იესუ ქრისტე მეორედ დიდებით გაცხადების წინარე ჟამის მიმდინარეობა.

და აი, დასახული მიზნის შეძლებისდაგვარად ასრულების შემდეგ, არჩევნების დღეს, ამომრჩევლის რანგში პირადად ჩემს მონაწილეობას ბუნებრივია აზრი აღარ ჰქონდა, ამიტომაც თავად მე არ მიმიღია მონაწილეობა არჩევნებში და ჩემი კანდიდატურისთვისაც კი არ მიმიცია ხმა, რამეთუ ამ მარათონში გამარჯვება - არ გახლდათ ჩემი მიზანი...

შუადღის შემდეგ, დავით აქუბარდიამ დამირეკა და [ტ/კ „კავკასია“-ს პირდაპირ ეთერში] 22.30 სთ-ზე მის გადაცემაში მონაწილეობა შემომთავაზა. მისი მხრიდან მოტივაცია რა გახლდათ ვერ გეტყვით, მაგრამ ცხადი იყო - მეძლეოდა შესაძლებლობა არჩევნებიდან რამოდენიმე საათის შემდეგ ღიად გამეცხადებია 27 ოქტომბერთან დაკავშირებით არსებული კოდირებული მინიშნებების თაობაზე; ამიტომაც - დავეთანხმე.

პირდაპირ ეთერში გამოსვლის 20-25 წუთის მანძილზე, შეძლებისდაგვარად შევეცადე ამეხსნა 27 ოქტომბერს ასრულებული პროცესის ის მისტერიული მნიშვნელობა, რომლის თაობაზეც ამჟამად უფრო ვრცლად გვინდა გესაუბროთ.

როგორც მოგეხსენებათ, ჩვენი საპრეზიდენტო კამპანიის ერთ-ერთი ქვაკუთხედი გახლდათ ბიბლიაში არსებული - „...ორნი კი [მ. სააკაშვილი და ბ. ივანიშვილი] დასასრულამდე დარჩებიან“-ით [3 ეზრა 12,21]  მოწვდილი მინიშნება. ამიტომ, მოდით ვცადოთ გავერკვეთ, თუ რა შინაარსობრივი დატვირთვის მატარებელია აქ ხსენებული კოდი - „დასასრული“. 

 

კოდირებული: „დასასრული“-ს

არსისმიერი საკითხისათვის

ბიბლიური სწავლების თანახმად, კოდი - „დასასრული“ ორ პირობით არსისმიერ მხარეს გულისხმობს, ესაა:

1. „დროითი“ მინიშნებებით გამოკვეთილი მონაკვეთი და

2. უფალ იესუ ქრისტეს მეორედ გაცხადება, ანუ განკითხვის დღის დადგომა.

მოდით, შევთხოვოთ ღმერთს პატიება და უფალ იესუ ქრისტეს შეწევნა რათა სათქმელის თავმოყრა თანამიმდევრულად შევიძლოთ.

 

1. „დროითი“ მინიშნებებით გამოკვეთილი მონაკვეთი

როგორც არაერთგზის გვითქვამს, ბოლო ჟამთან მიმართებაში ერთ-ერთ გასაღებს წარმოადგენს სახარებაში დაფიქსირებული შემდეგი მინიშნება:

„და როცა ზეთისხილის მთაზე იჯდა განმარტოებით, მიუახლოვდნენ მისი მოწაფეები და ჰკითხეს, გვითხარი, როდის მოხდება ეს? ან რა იქნება ნიშანი შენი მოსვლისა და საუკუნის დასასრულისა?“ [მათე 24,3].

მთელი ბიბლია სწორედ ამ ნიშნებითაა გაჯერებული, რომელთა აცხადების თაობაზეც ვკითხულობთ:

„...ახლოვდება ჩემი სამსჯავრო. არ გამიმჟღავნებია ეს ბევრისათვის, მხოლოდ შენ გაგიმჟღავნე [კოდია] და მცირეოდენთ, შენნაირებს [აქ - ბოლო ჟამში მაცხოვრებლებზეა მინიშნება]. ვუპასუხე და ვთქვი: აჰა, გამიმჟღავნე ახლა, უფალო, იმის ნიშნები, რის ქმნასაც აპირებ უკანასკნელ ჟამს, ოღონდ არ გამიმჟღავნო, როდის“ [3 ეზრა 8,61-63].

უშუალოდ იმის თაობაზე, თუ როდის უნდა აცხადდეს თავად ეს კოდირებული ნიშნები, პასუხი იქვეა მოცემული - „მიპასუხა და თქვა: შენ თავად გაზომე დრო და, როდესაც დაინახავ, რომ ჩავლილია წინასწარმოსწავებულ ნიშანთა ნაწილი, მაშინ მიხვდები, რომ ეს სწორედ ის ჟამია, როცა მოიკითხავს უზენაესი წუთისოფელს, რომელიც მისგან არის შექმნილი“ [3 ეზრა 9,1-2].

მაშასადამე, ბიბლია ერთის მხრივ გვამცნობს - უკანასკნელი ჟამის შესაცნობ ნიშნებს, მაგრამ არ გვეუბნება მათი აცხადების დროით ნიშანს; თუმცა, მეორეს მხრივ გვეუწყება, რომ ეს ყოველივე, ანუ დროის დაფიქსირება, სწორედ უკანასკნელ ჟამში მაცხოვრებელთა მიერ უნდა მოხდეს [იხ. „შენ თავად გაზომე დრო“]:

„გავიგე [აქ - თავად ნიშნების თაობაზე], მაგრამ ვერ მივხვდი [თუ როდის და სად მოსახდენზეა საუბარი]. ვუთხარი: უფალო ჩემო, ეს რიღათი დამთავრდება-მეთქი?

მითხრა: წადი დანიელ, რადგან ეს სიტყვები საიდუმლოდ შენახული და დაბეჭდილიაო ბოლო ჟამამდე. მრავალი განიწმინდება, გასპეტაკდება და გამოიბრძმედება, ხოლო ბოროტეულნი ბოროტად მოიქცევიან; ვერცერთი ბოროტეული ვერ მიხვდება, ხოლო გონიერნი მიხვდებიან...

შენ კი გასწი შენი ბოლოსკენ; განისვენებ [აქ - გარდაცვალება] და აღდგები [აქ - რეინკარნაციაზეა მინიშნება] შენი წილის მისარებად დღეთა დასასრულს“ [დან. 12,8-10; 13].

ამდენად, უფალ იესუ ქრისტეს მეორედ დიდებით გაცხადების წინარე დროის დადგომის ნიშნების ასრულების დროის გაზომვა, ანუ დაფიქსირება - მხოლოდ ბოლო ჟამში მცხოვრებთა წილხვედრია, მათი მისიაა..

ბოლო ჟამამდე მაცხოვრებელი ვერც ერთი თაობა ამას ვერ გააკეთებდა, რამეთუ ეს მხოლოდ ბოლო ჟამში მოსახდენ მოვლენებს ეხება, და ბუნებრივია, თავად მათი აცხადების გარეშე, დამოწმება ვერც მოხერხდებოდა.

მოდით ეხლა იმ ნიშანთა ნაწილს გადავავლოთ თვალი, რომლებშიც სწორედ დროსთან მიმართებაში დაფიქსირებულ საძიებელ „დასასრულზეა“ საუბარი.

თავიდანვე უნდა გავითავისოთ, რომ ყველაფერი, ღმერთის მიერ წინასწარგანჭვრეტილისდა მიხედვით მიმდინარეობს:

- „საზომით გაზომა და რიცხვით აღრიცხა დრო-ჟამი და არ აღძრავს, არც დააჩქარებს მათ უზენაესი, ვიდრე არ აღივსება დათქმული საწყაული“ [3 ეზრა 4,37], რამეთუ გვეუბნება:

- „მაშინ ჩავიფიქრე და შეიქმნენ ჩემს მიერ, არა სხვის მიერ და ბოლოც ჩემს მიერ, არა სხვის მიერ“-ო [3 ეზრა 6,6]; და ამატებს:

- „ამიტომ გეუბნებით ხალხებო, ვინც კი მოისმენთ და გაიგონებთ: ელოდეთ თქვენს მწყემსს და მარადიულ შვებას მოგანიჭებთ იგი; რადგან ახლოა ის, ვინც მომავალია წუთისოფლის დასასრულს“ [3 ეზრა 2,34].

თუ ერთგვარად შევაჯამებთ ზემოთქმულს, შეგვიძლია დავასკვნათ, რომ:

1. ბიბლიაში მოცემული ბოლო ჟამის დადგომის შესაცნობი ნიშნები - „საიდუმლოდ შენახული და დაბეჭდილიაო ბოლო ჟამამდე“ [დან. 12,9] ;

2. ამ ნიშნების აცხადების, ანუ დამდგარი დროის თაობაზე მხოლოდ ბოლო ჟამში შეიძლება საუბარი [დამოწმება] - „შენ თავად გაზომე დრო“ [3 ეზრა 9,1];

3. ყველა ნიშანი თავის დროში აცხადდება, რამეთუ - „არ აღძრავს, არც დააჩქარებს მათ უზენაესი“ [3 ეზრა 4,37];

4. მათ შესახებ კი - „ვერცერთი ბოროტეული ვერ მიხვდება, ხოლო გონიერნი მიხვდებიან“ [დან. 12,10].

თავად ჩვენი სამყოფელი არეალი - დროში ჩაკეტილ სივრცეშია განივთებული, სადაც ყველაფერი იმ სამებისმიერ არსს ექვემდებარება, რომელსაც - დაიბადა [საწყისი], გაიზარდა [განვითარება], მოკვდა [დასასრული] ჰქვია.

ბიბლიური მინიშნებაც ასეთია -  „როგორც ყველაფერს, რაც წუთისოფელშია შექმნილი, დასაბამი აქვს, ასევე დასასრულიც აქვს და დასასრული გამოცხადებულია.

ამგვარად, უზენაესის დრო-ჟამის დასაწყისნი გაცხადებულია სასწაულებითა და სიქველეებით, ხოლო დასასრულნი ქმედებითა და ნიშნებით“-ო [3 ეზრა 9,5-6].

დასასრულისეულ „ქმედებებსა და ნიშნებს“ კი, მათთვის განკუთვნილი ასრულებისეული დროითი საზღვრები აქვს, რომელთა არსში გარკვევაც მხოლოდ უზენაესის ნებაზეა დამოკიდებული. საუკუნეების მიღმიდან მომდინარე ვედრებაც სწორედ უზენაესისადმია მიმართული - „ღირს-მყავი, რათა გამიმჟღავნო დროჟამის უკანასკნელი ამბები...“ [3 ეზრა 12,9].

ამდენად, ყველა ნიშანს თავისი აცხადების დრო აქვს, რომლის თაობაზეც მხოლოდ უკანასკნელ ჟამში შეიძლება დამოწმება.

ღმერთის ნებით, ამ, ანუ - დროში მოსახდენ ნიშანთა საწყისი უკვე ვიცით, ესაა - 70-წლიანი ჩრდილოეთის მეფის ტყვეობაში ყოფნის დრო [1921 -1991 წ.წ.]; პირობით ჯაჭვის რგოლებთან მიმართებაში კი ასეთი სურათი იხატება:

1. 70 წლის მიწურულს [1990 წ.], ასპარეზზე გამოდის „ცხებული“, ანუ „პირველი მეფე“ [საქართველოს პირველი პრეზიდენტი ზვიად გამსახურდია], რომელიც „სამოცდაორი შვიდეულის [434 დღე] შემდეგ“ [28.10/1990 წ. ვიდრე 06.01/1992 წ.] უნდა მოიკვეთოს; სწორედ ამ დროში იშლება  ჩრდილოეთის სამეფოც;

2. შემდეგ [1992 წ. 2 იანვარი] ასპარეზზე გამოდის ჯერ სამი „მეფე“ [იოსელიანი, კიტოვანი, სიგუა], მოგვიანებით [7 მარტი 1992 წ.] ჩნდება მეოთხეც [ედ. შევარდნაძე], რომელიც, ნაწინასწარმეტყველებ 3,5 წელიწადში, იცილებს წინარე სამ „მეფეს“, და ხელსუფლებაში „არჩევნების“ გზით მოსვლიდან [1992 წ. 11 ოქტომბერი] 10,5 წლის გასრულების შემდგომად [2003 წ. 23 ნოემბერი] იძულებული ხდება დატოვოს თანამდებობა;

3. ე.წ. ვარდების რევოლუციის გზით ხელისუფლებაში ერთდროულად მოდის სამი „მეფე“ [სააკაშვილი, ჟვანია, ბურჯანაძე], რომელთაგან ხელისუფლებაში მარტოდ შემორჩენილი პირისათვის [მ. სააკაშვილი], მარტოდ დარჩენიდან [2008 წ. აპრილ - ივნისი] 3,5 წლის შემდეგ [2011 წ. ოქტომბერ - დეკემბერი] იწყება პირობითი „სამსჯავროსეული“ ეტაპი, რაც, თავდაპირველად, მისი [მ. სააკაშვილის] ძალაუფლების - ნაწილობრივი შეზღუდვაში გამოვლინდება [2012 წ. 1 ოქტომბრის საპარლამენტო არჩევნების შედეგი];

4. შემდეგ იწყება ე.წ. ორხელისუფლებიანობა [მ. სააკაშვილისა და ბ. ივანიშვილის მმართველობითი დრო], რომლის თაობაზეც ვკითხულობთ - „...ორნი კი [მ. სააკაშვილი და ბ. ივანიშვილი] დასასრულამდე დარჩებიან“ [3 ეზრა 12,21].

თავად ამ დროის თაობაზე ასე გვეუწყება - „ეს არის ამის განმარტება: ესენი არიან, რომლებიც შემოინახა უზენაესმა მისი დასასრულისთვის, ხანმოკლე და შფოთით აღსავსეა ეს სამეფო“-ო [3 ეზრა 12,30].

ამ კუთხით, ხსენებული „ორი“-დან ერთ-ერთს: მ. სააკაშვილს - 2013 წ. 27 ოქტომბრის საპრეზიდენტო არჩევნებითა და, კონსტიტუციის მიხედვით, აქედან ათვლით მესამე კვირა დღეს, ანუ - 2013 წ. 17 ნოემბერს გასამართ, ახლად „არჩეული“ პრეზიდენტის ინაუგურაციის დღეს - ოფიციალურად დაუმთავრდება პრეზიდენტის პოსტზე ყოფნის დრო;

ხოლო  ხსენებული „ორი“-დან მეორე: ბ. ივანიშვილი, თავისივე სურვილის თანახმად, პრემიერ-მინისტრის თანამდებობიდან გადადგომას - 2013 წლის 24 ნოემბრისათვის გეგმავს.

მაშასადამე, თავად ამ ორი პიროვნების [მ. სააკაშვილი და ბ. ივანიშვილი] სახელისუფლო ვერტიკალში ერთად ყოფნის დროითი ეტაპის ამოწურვის მიხედვით  [ანუ 2013 წ. ოქტომბერ - ნოემბერი], თურმე რაღაც „დასასრული“-ს დადგომა გვეუწყება.

რის დასასრულზე უნდა იყოს აქ მინიშნება?

ამ კითხვის არსში გარკვევამდე, საჭიროა ამ საძიებელი „დასასრული“-ს კიდევ ერთი კუთხის თემატიკა გავარჩიოთ.

 

2. უფალ იესუ ქრისტეს მეორედ გაცხადება,

ანუ განკითხვის დღის დადგომა

უფალი იესუ ქრისტე, მეორედ მისი მოსვლის თაობაზე, ასე გვაუწყებს:

„და როდესაც მოვა ძე კაცისა თავისი დიდებით, და ყველა წმიდა ანგელოზი მასთან ერთად, მაშინ დაჯდება იგი თავისი დიდების ტახტზე, და შეიყრება მის წინაშე ყველა ხალხი, და გაარჩევს მათ ერთმანეთისაგან, როგორც მწყემსი გამოარჩევს ცხვრებს თხებისაგან. და დააყენებს ცხვრებს თავის მარჯვნივ, ხოლო თხებს - მარცხნივ“ [მათე 25,31-33];

და იქვე ამატებს, რომ ამ დიადი მოვლენის ასრულების - „... ის დღე და ის საათი არავინ იცის, არც ციურმა ანგელოზებმა, არამედ მხოლოდ მამამ“-ო [მათე 24,36].

ბიბლია, აღნიშნული მოვლენის, ანუ უფლის გამოჩინების თაობაზე, ასე გვმოძღვრავს -   „...მოვა, რომ ელაპარაკოს მათ. ის გამოააშკარავებს მათ უკეთურებებს და ბოროტებებს, და წინ დაუფენს მათ საზიზღარ საქმეებს. ცოცხალთ [ბოლო ჟამში მცხოვრებთ] დააყენებს მათ სამსჯავროში [აქ - განკითხვის დღეზეა მინიშნება] და, როცა ამხელს, გაანადგურებს მათ.

მოწყალებით დაიხსნის ჩემი ხალხის ნატამალს, ვინც ჩემს საზღვრებში გადარჩება და გაახარებს მათ, როცა მოვა დასასრული, განკითხვის დღე, რაზედაც თავდაპირველად გელაპარაკებოდი“ [3 ეზრა 12,32-34].

ამდენად -„განკითხვის დღე“, თავად არის - „დასასრული“, რომლის დადგომის ზუსტი დროის შესახებ, თურმე - „არავინ იცის, არც ციურმა ანგელოზებმა, არამედ მხოლოდ მამამ“ [მათე 24,36]. 

ბიბლიისეული სწავლებით, უშუალოდ „განკითხვის დღე“ ასეა განმარტებული:

„განკითხვის დღე იქნება დასასრული ამ დრო-ჟამისა და დასაბამი მომავალი უკვდავებისა, როცა გაივლის ხრწნადი. მოისპობა სიამპარტავნე, ამოიკვეთება ურწმუნოება, გაძლიერდება სამართალი, ამობრწყინდება ჭეშმარიტება. მაშინ კი ვეღარავინ შესძლებს დასაღუპავის გადარჩენას, და არც გამარჯვებული გაიწირება...“ [3 ეზრა 7,43-45].

მაშასადამე, განკითხვისეულ დღეს - „ამ დრო-ჟამის“ დასასრული დგება, რაც ერთდროულად არის კიდეც - „დასაბამი მომავალი უკვდავებისა.

თუ შევაჯერებთ ზემოთქმულს მივიღებთ, რომ:

1. უფალ იესუ ქრისტეს მეორედ დიდებით გაცხადებით დგება დასასრული, ანუ - „განკითხვის დღე“;

2. „განკითხვის დღე“ არის ორი პირობითი დროის გამმიჯნავი -„დასასრული ამ დრო-ჟამისა და დასაბამი მომავალი უკვდავებისა“;

3. არსებობს პასუხგაუცემელი კითხვა - „...რა იქნება დროითი გამიჯვნა? ან როდის დადგება წინანდელის ბოლო და მომდევნოს დასაწყისი?“ [3 ეზრა 6,7];

4. თავად ამ დიადი წამის დადგომის დრო - „არავინ იცის, არც ციურმა ანგელოზებმა, არამედ მხოლოდ მამამ“ [მათე 24,36].

 

3. დასკვნის მაგიერ

საუბრის გაგრძელებამდე, მოდით ზემოთ წარმოჩენილი კოდი „დასასრული“-ს ორივე არსისმიერი მხარე მთლიანობაში გავიაზროთ:

1. ერთის მხრივ:

- ბიბლიაში მოცემული ბოლო ჟამის დადგომის შესაცნობი ნიშნები - „საიდუმლოდ შენახული და დაბეჭდილიაო ბოლო ჟამამდე“ [დან. 12,9] ;

- ამ ნიშნების აცხადების, ანუ დამდგარი დროის თაობაზე მხოლოდ ბოლო ჟამში შეიძლება საუბარი [დამოწმება] - „შენ თავად გაზომე დრო“[3 ეზრა 9,1];

- ყველა ნიშანი თავის დროში აცხადდება, რამეთუ - „არ აღძრავს, არც დააჩქარებს მათ უზენაესი“ [3 ეზრა 4,37];

- მათ შესახებ კი - „ვერცერთი ბოროტეული ვერ მიხვდება, ხოლო გონიერნი მიხვდებიან“ [დან. 12,10];

- და, რომ „...ორნი კი [მ. სააკაშვილი და ბ. ივანიშვილი] დასასრულამდე დარჩებიან“ [3 ეზრა 12,21], ანუ გამოკვეთილია თავად ამ „დასასრულის“ დადგომის შესაცნობი ნიშანი...

2. მეორეს მხრივ კოდირებული - „დასასრული“, „განკითხვის დღესთან“, ანუ - უფალ იესუ ქრისტეს დიდებით გაცხადებასთან იგივდება, და, სწორედ ამიტომაც, მისი დადგომის - „... ის დღე და ის საათი არავინ იცის, არც ციურმა ანგელოზებმა, არამედ მხოლოდ მამამ“ [მათე 24,36].

ამდენად, ბიბლიაში, ბოლო ჟამის დადგომის დამაფიქსირებელი ნიშნები ორ პირობით ჯგუფადაა წარმოჩენილი:

პირველის მიხედვით, ბოლო ჟამის შესაცნობი დროითი ჯაჭვი იწყება 70 წლიანი [1921 -1991 წ.წ.] მონაკვეთით, და - მთავრდება ორი პიროვნების [მ. სააკაშვილისა და ბ. ივანიშვილის] მმართველობითი დროის ამოწურვით, ანუ - 2013 წ. ოქტომბერ - ნოემბერში;

ნიშანთა მეორე ჯგუფის მიხედვით, საძიებელი „დასასრული“ - განკითხვის დღესთან, ანუ უფალ იესუ ქრისტეს დიდებით გაცხადებასთან იგივდება, რომლის კონკრეტული დროითი მიჯნის თაობაზე მამა ღმერთის მეტმა არავინ არ შეიძლება იცოდეს [იხ. მათე 24,36].

მაშასადამე, სახეზეა საძიებელი „დასასრული“-ს არსის გადმომცემი ორი, თითქოსდა თანხვედრილი, მაგრამ კონკრეტული „დროის“ გააზრების კუთხით, ერთმანეთთან აცდენილი მიჯნა - ერთის თაობაზე თავიცა და ბოლოც ცნობილი და გამოკვეთილია; ხოლო მეორის დადგომის კონკრეტული დროის გამოცნობა არცერთ მოკვდავთაგანს არ ხელეწიფება.

ყოველივე თქმულიდან ცხადია, რომ საძიებელი „დასასრული“-ს პირველი კუთხისმიერი არსის მიხედვით, ბოლო ჟამის მდინარებაში: 2013 წლის ოქტომბერ - ნოემბერი არის ის პირობითი დროითი მიჯნა, როდესაც, ბიბლიაში, ბოლო ჟამის  გასააზრებელ - შესაცნობად დაფიქსირებული  ყველა იმ ნიშნით მოწვდილი [ასაცხადებელი] მოვლენის ეტაპი იწურება, რომელთა ასრულების თაობაზეც კონკრეტული დროის გამოთვლაა შესაძლებელი.

პარალელურად ამისა, 2013 წ. ოქტომბერ - ნოემბრიდან იწყება ბოლო ჟამში გასავლელი ისეთი დროითი მიჯნა, რომლის თაობაზეც რაიმე კონკრეტულ დროით მინიშნებას ბიბლია უკვე აღარ იძლევა, რამეთუ ეს მონაკვეთი უკვე - უფალ იესუ ქრისტეს დიდებით გაცხადებითა და განკითხვის დღის დადგომით უნდა დამთავრდეს, რომელი ჟამის თაობაზეც - „არავინ იცის, არც ციურმა ანგელოზებმა, არამედ მხოლოდ მამამ“ [მათე 24,36]. 

მოდით მოვიძიოთ ამის დამადასტურებელი ბიბლიური მინიშნებანი.

 

4. „უდროობისეული“ ეტაპის ბიბლიური ნიშნები

ბიბლიაში, ღმერთის მიერ სამყაროს ქმნადობის აღმწერი ინფორმაციის შემდგომი თხრობა - გველის მიერ, სამოთხეში მყოფი ადამისა და მისი დედაკაცის ცდუნების გადმომცემი ტექსტით გრძელდება:

„გველი ყველაზე ცბიერი იყო ველურ ცხოველთა შორის, რომელიც გააჩინა უფალმა. უთხრა გველმა დედაკაცს...“ [დაბ. 3,1]. ამ ცდუნების შედეგად ადამმა და ევამ დაკარგეს სამოთხეში ყოფნის უფლება.

წმიდა წერილის მიხედვით - „...ატყდა ბრძოლა ცაში: მიქაელი და მისი ანგელოზნი ებრძოდნენ ურჩხულს, და ურჩხული და მისი ანგელოზები ებრძოდნენ მათ. და გადმოვარდა დიდი ურჩხული, დასაბამის გველი, რომელსაც ეწოდება ეშმაკი და სატანა, მთელი სამყაროს მაცდური, გადმოვარდა ქვეყნად“ [გამოცხ. 12,7; 9].

იაკობ მოციქულის პირით უფალი გვაუწყებს - „ნეტარია კაცი, რომელიც გაუძლებს საცდურს, რადგან განსაცდელგამოვლილი მიიღებს სიცოცხლის გვირგვინს, რომელიც ღმერთმა აღუთქვა თავის მოყვარეთ. ხოლო საცდურში ნურავინ იტყვის ღმერთი მაცდუნებსო, ვინაიდან ღმერთი არ იცდუნება ბოროტით, და არც თავად აცდუნებს ვისმე. არამედ ყველა საკუთარი გულისთქმით ცდუნდება და წარიტაცება. ხოლო შემდეგ გულისთქმა ჩასახავს და შობს ცოდვას, ცოდვა კი, ჩადენის შემდეგ, შობს სიკვდილს“ [იაკობ. 1,12-15].

ქრისტიანული მოძღვრების მიხედვით - ეშმაკის, ანუ დასაბამისმიერი მაცდური გველის საბოლოო დამარცხება ხდება, მეორედაც შობით მომავალი ძე კაცისას ძალმოსილებით აღჭურვის, ანუ მისი - უფალ იესუ ქრისტედ დიდებით მოსვლის შემდეგ - „ვინაიდან კაცის [აქ - ადამის] მიერ იქმნა სიკვდილი, და კაცის [აქ - ძე კაცისას] მიერვე - აღდგომა მკვდართა.

და როგორც ადამში კვდებიან ყველანი, ისე ქრისტეში იცოცხლებს ყველა. ხოლო თვითოეული თავისი წესით და რიგით: პირველად ქრისტე [აქ - ძე კაცისა], შემდეგ კი ქრისტესნი [აქ - მხარმარჯვნივ ყოფნის ღირსნი], მისი მოსვლისას;

და ბოლოს, აღსასრული, როცა გადასცემს სუფევას ღმერთსა და მამას, როცა გააუქმებს ყოველგვარ მთავრობას და ხელმწიფებას და ძალას. რადგანაც მას მართებს სუფევა, სანამ არ დაამხობს თავის მტრებს თავისსავე ფეხქვეშ; და უკანასკნელი მტერი განქარდება - სიკვდილი“ [1 კორ. 15, 21-26].

ამ დიადი ჟამის დადგომამდე ზეციდან გადმოვარდნილი ეშმაკის, იგივე დასაბამისმიერი ურჩხულისა და გველის მმართველობის, ანუ მმთავრობის ქვეშაა დედემიწაზე მცხოვრები ადამის მოდგმა.

ბოლო ჟამის დასასრული სწორედ ამ - გველის, ანუ ამ - წუთისოფლის მთავრის დამარცხებით დგება, როდესაც - „...განისჯება ეს ქვეყანა, აწ განდევნიან ამ ქვეყნის მთავარს“ [იოანე 12,31].

ეს მცირე შესავალი დაგვჭირდა იმისათვის, რათა გვეთქვა, რომ - პირობითი წრე უნდა შეიკრას... სამოთხისეული ამბის თხრობით წარმოჩენილი მაცდური გველი, ბოლო ჟამის მიწურულს - ღიად უნდა გამოვიდეს სამოქმედო ასპარეზზე. ამ დროის მოახლოების მაუწყებელი მისტერიული ნიშნების თაობაზე კი, უნდა ითქვას შემდეგი:

აღმოსავლური კალენდრით მიმდინარე 2013 წ. - გველის წელიწადია. 2013 წლის 11 მაისს, ხელისუფლების სათავეში მოსულმა ბიძინა ივანიშვილმა და მისმა გუნდმა - „ქართულმა ოცნებამ“, საპრეზიდენტო კანდიდატად - გიორგი მარგველაშვილი დაასახელეს.

2013 წ. 8 ივნისით დათარიღებულ ჩვენს გაზეთში დაიბეჭდა - „ღია წერილი „გველი მოვკალ უფლოსათვის...“, ანუ გაფრთხილება კოალიცია „ქართულ ოცნებას“ და მათ მიერ დასახელებულ საპრეზიდენტო კანდიდატს - ბატონ გიორგი მარგველაშვილს!“, რომელშიც გადმოცემულ მოვლენათა ანალიზის ბოლოს, კერძოდ ვწერდით - „...აქვე უნდა ითქვას, რომ კოდირებული - „გველი“, ერთის მხრივ - ცდუნების, ხოლო მეორეს მხრივ - სიბრძნის [მკურნალის] სიმბოლოა...

ბოლო ჟამისმიერ მონაკვეთში [ისევე როგორც მანამდეც], ყველა ფაქტს [მოვლენას] თავისი კოდირებული მნიშვნელობა აქვს. ამიტომ, მოდით ვნახოთ თუ რაზე შეიძლება გვანიშნებდეს გვარი - „მარგველაშვილი“, რომელიც სხვადასხვა კუთხითაა მნიშვნელოვანი...

2. „მარ[გველ]აშვილი“... ამ შემთხვევაში უკვე - „გველ[ია]“ ხაზგასასმელი.

ხალხური მედიცინიდან, ცნობილია ასეთი შელოცვა:

„გველი მოვკალ უფლისათვის,

გველი მოვკალ უფლისათვის,

გველი მოვკალ უფლისათვის,

[აქა სამჯერ ჯვარი გადიწერე და სთქვი ესე ლოცვა]

ქიშფაშნით მოვალ,

ქიშფარ მაცვია,

ქიშფარ მარტყია...“

...XVI საუკუნის ხელნაწერზე მიწერილ შელოცვაში („უჟმურისა”) გვხვდება სტრიქონები, სადაც - „ქიშფარს”, ცვლის - მამა, ძე და სულიწმიდა:

„მამა მაცვია,

ძე მარტყია,

სულის წმინდა გარე მმოსია”...

წინამდებარე თხრობის დასასრულს, კოალიცია „ქართულ ოცნებასა“, და მის მიერ დასახელებულ საპრეზიდენტო კანდიდატს, ბატონ - გიორგი მარგველაშვილს, ვურჩევდით: არ მიიღოთ მონაწილეობა 2013 წლის ოქტომბერში გასამართ საქართველოს პრეზიდენტის არჩევნებში... თუმცა - არჩევანში ყველა თავისუფალია...“ [იხ. გაზ. №22 (867), გვ.1-4].

2013 წ. 27 ოქტომბრის საპრეზიდენტო არჩევნებში - გიორგი მარ[გველ]აშვილის გამარჯვება, ბიბლიაში დაფიქსირებული იმ მინიშნების მისტერიული მხარის მიმანიშნებელია, რასაც ე.წ. წრედის შეკვრა, ანუ - ეშმაკის, დასაბამისმიერი მაცდური გველის - ასპარეზზე ღიად გამოსვლა ჰქვია.

ეს ყველაფერი ოფიციალურად [იურიდიულად], სწორედ ზემოთ ხსენებულ ე.წ. „დასასრული“-ს გამომკვეთ 2013 წ. ოქტომბერ - ნოემბრის თვეში გაფორმდება.

ამის შემდგომად დაწყებულ დროისმიერი ეტაპის თაობაზე ბიბლია ასე გვაუწყებს - „...ხოლო შემდგომ ამისა თავს დაიხსნის მცირედი ხნით... სატანა დაიხსნება თავისი საპყრობილედან. და გამოვა, რათა აცდუნოს ხალხნი, რომელნიც არიან ქვეყნის ოთხსავ კუთხეში... რათა საბრძოლველად შეკრიბოს ისინი, რომელთა სიმრავლე, როგორც ქვიშა ზღვისა... და ჩამოეშვა ცეცხლი ღმრთისაგან ზეცით, და შთანთქა ისინი“ [გამოცხ. 20,3; 7-9].

მაშასადამე, დროითი ეტაპის დამაფიქსირებელი მინიშნებების „დასასრულის“ შემდეგ, იწყება დამამთავრებელი მიჯნა, რომლის ხანგრძლივობის თაობაზეც ასე გვეუწყება -  „თავს დაიხსნის მცირედი ხნით“. თავად ეს - „მცირე ხანი“ რა ხანგრძლივობისაა არსად გვეუწყება, თუმცა იმაზე კი მიგვენიშნება, თუ როგორ მთავრდება ხსენებული „მცირე ხანი“ – „ჩამოეშვა ცეცხლი ღმრთისაგან ზეცით, და შთანთქა ისინი“.

იქვე იმ, ე.წ. პერსონიფიცირებული პირების ჩამონათვალიცაა მოცემული, რომელთაც ეს ცეცხლი ემუქრებათ  - „და ეშმაკი [იგივე - „გველი“, რაც მისტერიული ფორმით: მარ(გველ)აშვილზე მიგვანიშნებს], მათი მაცდური ჩავარდა ცეცხლისა და გოგირდის ტბაში, სადაც არიან მხეცი [აქ - იგივე ანტიქრისტე არსის მატარებელი ედ. შევარდნაძე] და ცრუწინასწარმეტყველი [აქ - მ. სააკაშვილი], და ეწამებიან დღე და ღამ, უკუნითი უკუნისამდე“ [გამოცხ. 20,11].

წინასაპრეზიდენტო კამპანიის დროს, კერძოდ 2013 წ. 15 და 17 ოქტომბერსა, პრეზიდენტობის კანდიდატებს - ნინო ბურჯანაძეს, დავით ბაქრაძესა და გიორგი მარგველაშვილს, ბრიფინგზე მოვუწოდე, მიზეზთა გამო,  - უარი ეთქვათ პოლიტიკურ საქმიანობაზე და მოეხსნათ თავიანთი კანდიდატურები.

ამას მავალდებულებდა ის მინიშნება, რომელიც მათთან მიმართებაშია დაფიქსირებული ბიბლიაში - „და ვიხილე ურჩხულის პირით [გველის არსიდან მომდინარე - მარ(გველ)აშვილი] და მხეცის პირით [ედ. შევარდნაძის შემდგომად საქართველოს პრეზიდენტის მოვალეობის შემსრულებელი - ნ. ბურჯანაძე] და ცრუწინასწარმეტყველთა [აქ - მ. სააკაშვილის გუნდის წარმომადგენელი - დ. ბაქრაძე] პირით გამომავალი სამი უწმინდური სული [ჩვენთვის, უკვე გვარებში პერსონიფიცირებული], გომბეშოს მსგავსი [კოდია],

რადგანაც არიან ეშმაკთა სულნი, სასწაულთმოქმედნი და გამოდიან მთელი ქვეყნის მეფეთა მიმართ [აქ საპრეზიდენტო არჩევნებზეა მითითება, როდესაც მათ, 23 (21) კანდიდატს შორის, პირველი სამი ადგილი დაიკავეს], რათა საბრძოლველად შეკრიბონ ისინი ყოვლისმპყრობელი ღმერთის იმ დიად დღეს“ [გამოცხ. 16,13-14].

სახარებისეული მინიშნების მიხედვით - „ზეციდან ჩამომავალი ცეცხლი“, უფალ იესუ ქრისტეს არსთან კავშირდება - „და როცა ხალხი მოლოდინში იყო, და გულში ყველა იმას ფიქრობდა იოანეზე: ქრისტე ხომ არ არისო იგი, მიუგო იოანემ და უთხრა მათ: მე გნათლავთ თქვენ წყლით, მაგრამ მოდის ჩემზე უძლიერესი, და მე იმის ღირსიც არა ვარ, რომ შევხსნა მისი ხამლის საკვრელი. და ის მოგნათლავთ თქვენ სულით წმიდითა და ცეცხლით“-ო [ლუკა 3,15-16].

ამდენად, ყველას ვისაც ყური სასმენლად აქვს მინდა მივულოცო, რამეთუ ბოლო ჟამისმიერ ეტაპზე: 2013 წ. ოქტომბერ - ნოემბრიდნ იწყება დროში შეუცნობი ეტაპი, სახელდებით  - „მცირედი ხანი“, რომელიც - უფალ იესუ ქრისტეს მეორედ დიდებით გაცხადებით უნდა დასრულდეს.


და კიდევ.

როგორც მკითხველმა უკვე იცის, წმიდა წერილებში გადმოცემულ მინიშნებებზე დაყრდნობით, საქართველოს კურთხეულ მიწაზე, მსგავსად პირველი მოსვლისა, ასევე შობითაა მოსული ძე კაცისა... სწორედ ამის გამოა, რომ ბოლო ჟამის დადომის ნიშნები საქართველოში მომხდარი მოვლენებით გვიდასტურდება.

ბიბლია გვაუწყებს - „...ვერავინ შეძლებს იხილოს დედამიწაზე ჩემი ძე, ან ისინი ვინც მას ახლავან, ვიდრე საამისო დღე არ დადგება“-ო [3 ეზრა 13,52].

თავისთავად: „გველი“, მოლოდინის სიმბოლიკის მატარებელიცაა: „გ[ველი]“.

როდესაც მოსეს გამოჰყავდა ებრაელობა ეგვიპტის ტყვეობიდან, მათ უდაბნოში გველები შეესია. უფლის კარნახით - „გააკეთა მოსემ სპილენძის გველი და დაამაგრა იგი კეტზე [სულხან-საბასეული განმარტებით; „გელა თორნის სარეველი კეტია“, ტ.1, გვ. 155]. როცა უკბენდა გველი ვინმეს, შეხედავდა კაცი ამ სპილენძის გველს და ინკურნებოდა“ [რიცხვი 21,9].

მაცხოვრისეული მინიშნებით, ბოლო ჟამისათვის ეს პროცესი ასე განიმარტება - „და როგორც მოსემ აღმართა გველი უდაბნოში, ისევე უნდა აღიმართოს ძე კაცისა“ [იოანე 3,14].

ამდენად, ე.წ. წრედის შეკვრის მიმანიშნებელი - გ. მარ[გველ]აშვილის საპრეზიდენტო არჩევნებში გამარჯვებისა და ხელისუფლების ოლიმპზე, ქვეყნის გადამრჩენელის [საცდუნებელი] მანტიით   ასვლის პარალელურად [გველი მაცდური, და დამგესლავი], ქართულ მიწაზე ასევე დააბიჯებს შობით მოსული ძე კაცისა  [პირობითი „სპილენძის გველი“], რომლის დიდებით გამოჩენასაც საუკუნეების მანძილზე ელოდება ადამის მოდგმა.

ამ დიადი წამის დადგომამდე კი დაიწყო დამგესლავი გველების შემოსევასთან გაიგივებული - „მცირედი ხანით“ სახელდებული, პირობითი - დროში შეუცნობი ეტაპი ბოლო ჟამისა, რომელიც სიკვდილის ტყვეობიდან ჩვენი სულების გამომხსნელი უფალ იესუ ქრისტეს [აქ - „სპილენძის გველის“] მეორედ გაცხადებით დასრულდება. დიდება ამ დიადი წამის დადგომას!.

ღმერთო, შეგვინდე შეცოდებანი ჩვენი, დაილოცოს შენი ძალა და სამართალი, სახელი და დიდება, აწ და მარადის და უკუნითი უკუნისამდე. ამენ!

 

„სამართლიანობის აღდგენის კავშირი ხმა ერისა:

უფალია ჩვენი სიმართლე“-ს

ლასკარის თავმჯდომარე

მიხეილ [გელა] სალუაშვილი