სტუმრად მოსული კვიციანი,

ანუ „ამბობენ იერუსალიმში, ქრისტე შესულა კვიცითა“

[დ. გურამიშვილი]

2012 წლის 20 ივნისს, ნაშუადღევს, „ლასკარის“ კარებზე კაკუნი გაისმა. კარებში მდგომი ჩვენთვის უცნობი მამაკაცი შემოსვლის ნებართვას ითხოვდა.

ოთახში შემოვიპატიჟე... სტუმარმა თავი - დავით კვიციანად გაგვაცნო, და მორიდებით დასძინა - ეზოში, აქ მაცხოვრებლებმა თქვენსკენ მომასწავლეს: „შენნაირი შეხედულების, ანუ ზვიადის იდეების მიმდევარი ხალხიაო“, და თქვენს გასაცნობად მოვედიო...

დავით კვიციანმა საუბარი ოცი წლის წინანდელი ამბების გახსენებით დაიწყო. იგი, პარლამენტის შენობის სასადილოში, ანუ როგორც შემდეგ უწოდებდნენ ე.წ. „ბუნკერში“ ყოფილა, საიდანაც, ნაახალწლევს, მაღალი სიცხის გამო რამოდენიმე ხნით გამოსულა. მესამე დღეს, ლოგინში მწოლიარე ავადმყოფს, მეზობლისაგან შეუტყვია თავზარდამცემი ამბავი - „ზვიადმა თბილისი დატოვაო“.

მის თავზე დამტყდარი 20 წლიანი ისტორიის მოსმენის შემდეგ, ბატონ დავითს მოკლედ მოვუყევი ჩვენი საქმიანობის არსის შესახებ, და ბოლოს საჩუქრად ის კრებული გადავეცი, სადაც - ზვიად გამსახურდიას წმიდანად შერაცხვის მოთხოვნაა დაბეჭდილი. უზომოდ გაეხარდა.

თავისებური აღფრთოვანებით მოისმინა ჩვენი სახელდების - „ლასკარის“ თაობაზე, ჩვენს ხელთ არსებული ინფორმაცია. თავადაც გაიხსენა, სვანეთში წესად ქცეული „ლასკრობის“ რიტუალის რამოდენიმე დამახასიათებელი დეტალი.

ერთსაათიანი საუბრის მანძილზე, ბატონ დავითს, მისი გვარისმიერი მინიშნების თაობაზეც ვესაუბრე.

მისი გვარი - კვიციანი, სვანეთის - ბეჩოს ხეობის, სოფელ - მაზერიდან ყოფილა. „ბეჩო“, სვანურად - „დათვის ბუნაგს“ ნიშნავს; ხოლო „მაზერი“, რაღაცით „ლამზირთან“ (ლოცვა) უნდა იყოს კავშირშიო, - ბრძანა სტუმარმა.

სულხან-საბას მიხედვით - „კიცჳ (კიცვი) (+ 21,2 მათე) კვიცი“ -ა (ტ. 1, გვ.376). სახარების მითითებულ ადგილას ვკითხულობთ - „და ჰრქუა მათ: წარვედით დაბასა მაგას, რომელ არს წინაშე თქუენსა, და მეყსეულად ჰპოვოთ ვირი დაბმული და კიცჳ მის თანა; აღჰჴსენით და მომგუარეთ მე“-ო (მათე 21,2).

იერუსალიმში მაცხოვრის დიდებით შესვლის თაობაზე, სახარებაში ვკითხულობთ - „და მოჰგუარეს ვირი და კიცჳ მის თანა და დაასხეს მას ზედა სამოსელი, და დაჯდა მას ზედა“ (მათე 21,7).

მეორედ ღმერთად მომავალი უფალ იესუ ქრისტეს გაცხადების ჟამის მომლოდინეთ, კარგად გვენიშნა - კვიციანის გვარის მქონე პიროვნების ოც რიცხვში [„ო-ცი“, ანუ „ცი(სიერო) უფალო“] სტუმრობა.

ვისაც ყური აქვს სასმენლად ისმინოს. ღმერთო, შეგვინდე შეცოდებანი ჩვენი.